Zagroda Czernikiewiczów w Bodzentynie

Fragment budynku mieszkalnego widoczny od ul. 3-go Maja
Zagroda Czernikiewiczów w Bodzentynie będąca własnością Muzeum
Wsi Kieleckiej i działająca jako punkt etnograficzny, jest zachowanym
in situ obiektem stanowiącym wspaniały przykład specyficznej architektury
małych miasteczek rolniczych, tak licznie występujących w przeszłości
na terenie całej Kielecczyzny i obecnych na jej obszarze także
w czasach dzisiejszych.
Liczący sobie ponad sześć wieków Bodzentyn jest bowiem jednym z takich
miasteczek, usytuowanym na północno-wschodnich krańcach Łysogór.
W skład zagrody wchodzą: budynek mieszkalny, budynki gospodarcze oraz
wozownia, które wraz z zamykajacym podwórze od ul. Św. Ducha drewnianym
ogrodzeniem tworzą zwarty zespół w kształcie czworoboku.
Pod względem zastosowania materiału budowlanego i rodzaju konstrukcji
zagroda ściśle nawiązywała do tradycji ludowej ciesiołki z regionu
świętokrzyskiego.
Ściany wszystkich budynków wzniesiono z drewna jodłowego, dachy
mają pokrycie gontowe. Zagroda jest najstarszą i jedyną tak kompleksowo
zachowaną małomiasteczkową zagrodą znaną z terenów Kielecczyzny.
Jej najstarsze elementy (części domu mieszkalnego oraz budynki gospodarcze,
wozownia i ogrodzenie) pochodzą z 1809 roku. T
rzy dobudowane do domu izby mieszkalne pochodzą z lat 1870 i 1920.



Założeniem ekspozycji było odtworzenie wyposażenia wszystkich pomieszczeń
zagrody w sprzęty niezbędne do prowadzenia gospodarstwa domowego
i produkcji rolniczej przez średniozamożną, wielopokoleniową rodzinę
małomiasteczkowego rolnika.
Stopniowe przybywanie części składowych zagrody na przestrzeni ponad
półtora wieku umożliwiło przedstawienie na przykładzie jednego obiektu
przemian w materialnej strefie życia użytkowników, zachodzących w miarę
zmieniających się z czasem potrzeb i uwarunkowań.
Obecna ekspozycja jest realizacją w/w założeń, opartą na badaniach terenowych
przeprowadzonych w Bodzentynie oraz na materiałach archiwalnych.
Zgodnie z nimi izba I oraz sień i wszystkie pomieszczenia gospodarcze
są przykładem wnętrz z poł. XIX w. Izba II reprezentuje wnętrze mieszkalne
z pocz. XX w., zaś izba III z okresu międzywojennego.
W skład wyposażenia poszczególnych pomieszczeń weszło wiele sprzętów
i narzędzi odpowiadających chronologicznym założeniom ekspozycji.

Strona główna Kielce Tokarnia Michniów Aktualne prace Adresy Dojazd