Park Etnograficzny
Muzeum Wsi Kieleckiej w Kielcach
Powołane do życia decyzją Wojewody Kieleckiego z dn. 21.08.1976r.
Muzeum Wsi Kieleckiej, rozpoczęło samodzielną działalność
w dniu 1.01.1977r.
Muzeum prezentuje przede wszystkim
ekspozycję stałą na wolnym
powietrzu w Parku Etnograficznym w Tokarni
w gm. Chęciny oraz
wystawy czasowe
w Dworku Laszczyków w Kielcach
(ul. Jana Pawła II 6) i stałą wystawę
w zabytkowej zagrodzie
Czernikiewiczów w Bodzentynie ( ul. 3 Maja 13).
Park Etnograficzny w Tokarni ma za zadanie zachowanie
najcenniejszych zabytków budownictwa wiejskiego
i małomiasteczkowego Kielecczyzny oraz prezentowanie ich
w otoczeniu zbliżonym
do pierwotnego. Poza tym skansen
przedstawia obiekty
w naturalnych zespołach osadniczych,
fragmenty
wsi, w których zagrody stanowiące warsztat pracy rolnika sąsiadowały
z obiektami przemysłu wiejskiego,
takimi jak młyn, wiatrak, kuźnia.
Obiektami użyteczności były też
karczmy, szkoły,
sklepy, kościoły,
a także plebanie, dwory i folwarki dworskie.
Takie też budynki znajdują się lub znajdą w najbliższych latach
w Parku Etnograficznym w Tokarni.
Jak dotąd na obszarze 65 ha
wzniesiono 30 przeniesionych z terenu obiektów,
w tym: dwór
z Suchedniowa, spichlerz
ze Złotej, kościół z Rogowa, wiatrak
z Grzmucina,
organistówkę z Bielin pełniąca
obecnie rolę apteki,
sklepiku i pracowni krawieckiej, dom szewca z Daleszyc, zagrody
z Bielin, Radkowic i Sukowa, a także chałupy
z Rokitna, Ślęzan,
Bronkowic, Siekierna, Chrobrza i Świątnik. Zagroda z Bukowskiej Woli
pełni rolę
ekspozycji rzeźb
Jana Bernasiewicza z Jaworzni.
Dalszych 30 obiektów oczekuje
na montaż.
Są wsród nich
unikalne i cenne obiekty: plebania z Gozlic z 1768r.,
wiatrakz Pacanowa, młyn z Parszowa, zagrody z Kaliny, Szczepanowic,
Sierzaw, domy
z Ćmielowa, Wąchocka,
i Szydłowa
(ten ostatni z 1705r.), spichlerze z Chęcin,
Staszowa i Wyszmontowa.
Część kupionych już obiektów pozostaje jeszcze w terenie, w tym:
młyn z 1931r, w Piasku k. Stąporkowa. Na wzniesienie oczekuje
karczma z Miąsowej, która będzie
funkcjonującym przez cały rok
obiektem
gastronomicznym.
Wszystkie przeniesione obiekty
zostały wyposażone w meble
i narzędzia codziennego użytku typowe dla regionu, z którego
pochodzą. Wiele obiektów
prezentuje warsztaty rzemieślnicze:
szewc, kowal, plecionkarz,
stolarz, wytwórca
gontów.
Prezentujemy też wnętrza dworskie, XIX w. aptekę, sklepik
i pracownię krawiecką z lat 30. XX w.
Przedstawiamy również otoczenie budynków (ogródki przydomowe),
uprawy
nasadzeniowe drzew i krzewów, małą architekturę, jak płoty,
studnie, itp., a także w ograniczonym zakresie
hodowle inwentarza
domowego: konie, kozy, kury, gołębie.
Wszystkie przeniesione obiekty,
jak też sprzęty stanowiące ich wyposażenie
są własnością Muzeum
i przez Muzeum zostały wzniesione, zakonserwowane i wyposażone
w eksponaty.
Naczelną zasadą jest zachowanie najcenniejszych
obiektów i przedstawienie prawdziwego
życia wsi: kmieci, zagrodników,
chałupników,
komorników, właścicieli ziemskich, służby dworskiej,
mieszkańców miasteczek, itp.
Muzeum prowadzi też badania naukowe dotyczące m.in. osadnictwa,
budownictwa ludowego, małej architektury sakralnej, kowalstwa
i ziołolecznictwa.
Wszystkie obiekty posiadają pełną dokumentację
naukową i techniczną
(inwentaryzacje, ekspertyzy, projekty)
oraz scenariusze wnętrz.
Przy trasie E77 prowadzącej z Kielc do Krakowa, za miejscowością
Tokarnia, znajduje się Park Etnograficzny Muzeum Wsi Kieleckiej.
Na malowniczo położonym
w zakolu Czarnej Nidy,
ponad 70 h obszarze
zgromadzono zabytki XVIII/XIX w.
budownictwa drewnianego
z terenu
Gór Świętokrzyskich, Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej,
Wyżyny Sandomierskiej i Niecki Nidziańskiej.
Są to zagrody wiejskie,
obiekty małomiasteczkowe, budynki folwarczne,
zabytki
przemysłu
wiejskiego.
Do najciekawszych obiektów można zaliczyć dwór z Suchedniowa
z pełnym wyposażeniem wnętrz, spichlerz dworski ze Złotej z 1719 r.,
barokowy kościół p.w. Matki Bożej Pocieszenia
z Rogowa
n. Wisłą z 1763r.
(udostępniony do zwiedzania w 2002r.), studnię
dworską
z Gór Pińczowskich, kuźnię z Radoski czy wiatrak z Grzmucina.
Ponadto zwiedzający może
obejrzeć: wnętrza mieszkalne chałup
z XIX i początków XX w. oraz warsztaty
rzemieślnicze, takie jak:
warsztat stolarza, plecionkarza, wytwórcy gontów, szewca,
a ponadto wnętrza XIX w.
apteki, sklepiku i pracowni krawcowej
z okresu międzywojennego prezentowane w organistówce
z Bielin,
wystawę stałą
Ocalić od zapomnienia. Jan Bernasiewicz-twórca
ogrodu rzeźb, oraz
wystawy czasowe, można obejrzeć również
Dni lasu (II połowa czerwca), obrzędy żniwne i tematyczne wystawy
organizowane w czasie Dożynek (koniec sierpnia).
Imprezą będącą festynowym zakończeniem sezonu letniego jest
Niedziela
w skansenie (początek września), z kiermaszami sztuki
i rękodzieła, występami zespołów folklorystycznych,
obrzędowych
i folkowych, prezentacją rzemiosł oraz
licznymi pokazami związanymi
z codziennym
życiem wsi.
Turystów zapraszamy zawsze, niezależnie od pory roku, a nawet
od pogody, bo różnorodny pejzaż skansenu
w Tokarni inny ma nastrój
wczesną wiosną, inny
upalnym latem; deszczowa jesień ma tu także
niepowtarzalny urok.
Zmienia się obraz pól i ogródków, sadów.
Wiosną - w izbach wielkanocne baranki i rzeżucha, zimą - w dworskiej
bawialni bożonarodzeniowa
choinka...
Aby możliwie wszechstronnie
zaprezentować życie wsi czy miasteczka,
by przybliżyć zwyczaje
i obrzędy, przypomnieć jak funkcjonowały domy, gospodarstwa
i warsztaty rzemieślnicze -
Muzeum Wsi Kieleckiej organizuje także
zmienne wystawy czasowe.
Strona główna
Kielce Michniów Bodzentyn Aktualne prace Adresy Dojazd
|
|
